Kijk paps, ik heb een wiebeltand. Ik kijk in mijn dochters mond, plaats een inspecterende wijsvinger en constateer inderdaad een wiebelende snijtand. Langzaam dringt het besef tot mij door dat mijn dochter in hard tempo groter word. Was ze eerst nog een heerlijke baby, voor mij staat nu een 5 jarig dametje met een sterke eigen wil, en ja…een wiebeltand. Daar de wiebel nog niet ernstig genoeg is, volsta ik voorlopig met een tupperware bakje extra in de schooltas. Mocht hij er onderweg uitvallen….als voorzorg. Zelf hoop ik de wiebeltanden voorlopig uit te stellen.. Is het bij mijn kinderen een teken van het steeds meer toe groeien naar volwassenheid, bij mij is het het begin van het einde. Met een kunstklapper richting de kist schuifelen achter een looprekje. brrrr….. Meer lezen? Link in bio of www.papaplantjes.nl

via Instagram