Papaplantje, van Rotterdam naar Friesland

zondag 17 november 2019

Bij onze schuin overburen staat al een paar maanden een mannetje naar binnen te kijken. Dat vonden wij met dit koude weer zo zielig. @mamagriet heeft een sjaaltje voor hem gehaakt. Nu maar afwachten of de buren bij thuiskomst het ook mooi vinden.


via Instagram
Gepost door Mark en Magriet op 05:53
Dit e-mailen Dit bloggen!Delen via XDelen op FacebookDelen op Pinterest

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Nieuwere post Oudere post Homepage
Abonneren op: Reacties posten (Atom)

Over mij

Mijn foto
Mark en Magriet
Mijn volledige profiel tonen

Blogarchief

  • ►  2020 (44)
    • ►  maart (7)
    • ►  februari (2)
    • ►  januari (35)
  • ▼  2019 (41)
    • ►  december (1)
    • ▼  november (7)
      • Kijk paps, ik heb een wiebeltand. Ik kijk in mijn ...
      • Je kunt niet meer gewoon zijn, onderweg naar het t...
      • Bij onze schuin overburen staat al een paar maande...
      • Iets met mijlpalen en harde stukjes Ik schrijf gis...
      • Het was gisterochtend, ik had net na het stofzuige...
      • Elke ochtend na dat ik mijn kinderen op school afl...
      • Samen met mijn twee dochters plant ik mij op een b...
    • ►  oktober (9)
    • ►  september (20)
    • ►  augustus (4)
Thema Vensterfoto. Mogelijk gemaakt door Blogger.