woensdag 18 september 2019
Vanochtend spotte ik deze volledige regenboog. Prachtig. Maar gisteren... Ik duw de deur open. Om mij heen enthousiaste kinderen, onderweg naar de kleedkamer. Het is weer die dag van de week, je raadt het vast al, zwemles. Laat ik voorop stellen dat het erg belangrijk is dat kinderen leren zwemmen. Maar man man man, ik dacht dat schoolpleinterreur erg was, maar zwembadouders zijn zoniet nog een tandje erger. *hele stukje op mijn website, link in bio of *** www.papaplantjes.nl
dinsdag 17 september 2019
Het feest dat ouderavond heet en iets met prinsjesdag Ik trek mijn lichtbruine gladde schoenen aan, net overhemdje. Het is ouderavond. Dat houdt in , gesprekje met de leraar, presentatie, kopje koffie. Als je kinderen het goed doen, spreek je deze mensen af en toe bij het halen en brengen. Als ze minder goed voor de dag komen...tja...hoe zeg ik het...wordt de band iets hechter. Hele stukje lezen? Link in bio of www.papaplantjes.nl
zaterdag 14 september 2019
Visvlieters ontwaakt. Wie door de hilmahuisterpolder het dorpje Visvliet binnen rijdt, ziet hem al staan. Afgelegen, aan het eind van een betonplaten weggetje doemt zij op. De poldermolen van Visvliet. De Hilmahuistermolen. Aan het eind van het weggetje parkeren wij onze auto en lopen naar de molen toe. Voor ons uit zien we een vrouw richting de molen lopen. Het blijkt de trotse molenaar Marjan Meijer te zijn. Uiterst vriendelijk worden we ontvangen. Daar deze molen niet druk bezocht is op open monumenten dag, is ons bezoek een van de weinige vandaag. Voor de kinderen is er Ranja, cake, een bouwplaat en een molentje. Het is een waar feest. Dat wij hier naast deze meer dan 150 jaar oude molen staan is niet zo vanzelfsprekend. In de jaren 60 en 70 werd de molen met sloop bedreigd. Hij werd niet meer gebruikt en het waterschap keek er niet naar om. Nou ja, ze dekten de grote gaten in de rieten kap af met platen zodat de dieselmotor die er in stond niet nat zou worden. Door regen en vocht rotten deuren, kozijnen en wieken weg. Een groep mensen uit Visvliet kwam in actie en zij slaagde er in van gemeente, provincie en het Rijk geld te krijgen om de molen te restaureren. Meer lezen en foto's zien? Ga naar www.papaplantjes.nl , of klik op de link in mn bio
*op mijn website www.papaplantjes.nl meer foto's en info. Link ook in bio* Het moet wat geweest zijn. Ik neem je mee terug naar het jaar 1920, naar een gehucht ergens in het noorden van Nederland. Drommen met mensen hebben zich verzameld. In de naburige dorpen hangt de vlag uit. Alles is in gereedheid gebracht voor de ontvangst van zijne koninklijke hoogheid koningin wilhelmina, samen met haar man Prins Hendrik. Maanden is er toegewerkt naar dit moment. Op eigen verzoek is de koningin aanwezig bij dit speciale moment. We zijn in Electra. Dit gehuchtje aan het reitdiep herbergt een van de grootste boezemgemalen van Europa. In de eerste instantie is het gemaal electrisch, vandaar ook de naam van het gehucht Electra. Woest stijgt het gemaal boven het land uit. 'De Waterwolf'. Sinds de jaren 70 stampen er vier enorme 'brons' dieselmotoren in het grote gebouw. Binnen een seconde zuigen ze ongeveer de hoeveelheid water weg met de inhoud van de gemiddelde woonkamer. Vandaag is het open monumentendag, ik schrijf, 2019. Aan mijn zijde twee kleuters, niet gefascineerd door vier oude motoren. Gefascineerd door de aangeboden limonade, koekjes, kleurboekjes en aanwezige merchandise banen ze zich een weg door het indrukwekkende gebouw. Ik snap het ook wel, wat snapt een kleuter nu van motoren. Na wat gestaar naar gepoetst koper en machtige machines heeft deze papa het gezien. Mijn dochters zijn inmiddels al naar buiten gesjouwt. Papa, kom nou....waar blijf je nou... Ik kijk nog eens om naar het indrukwekkende gebouw, even is het weer 1920. Langs de route hiernaartoe hingen de vlaggen uit en kinderen op straat waren versierd met rood-wit-blauwe en oranje lintjes. Na een toespraak van de koningin drukte ze op een knop en begonnen de drie pompen met veel gedruis te werken. Het motto ‘Verlaging van den waterstand, brengt meerder koren op het land’ werd ook toen in 1920 door Koningin Wilhelmina gelezen. Want daar ging het ten slotte om; de vruchtbaarheid van het land. ’s.......Hoe anders is het nu. Verlaten leeg torent de waterwolf boven het vlakke land uit. Hoe prachtig. #openmonumentendag2019 #openmonumentendag #dewaterwolf #waterwolf #electra
vrijdag 13 september 2019
Melk komt uit de fabriek toch? Dagelijks rijden wij langs de melkfabriek. Papa, waarom komt melk eigenlijk uit een fabriek? Verbaasd kijk ik in mijn achteruitkijkspiegel. Waar zijn we nou net langs gereden? Wat stond daar in de wei langs de trekvaart? Een koe papa. Juist, een koe, en wat geeft de koe? Melk papa. Maar waarom is er dan een melkfabriek, als melk uit de koe komt? Ik geef toe, een goede vraag. Ik leg haar uit dat melk wordt opgehaald door een tankauto, naar de fabriek gaat, verwarmd wordt tegen bacterieen, om vervolgens in een pak gedaan te worden. Als we Gerkesklooster uitrijden doemt de melkfabriek al op. Toevallig staat er een tankauto te lossen. Even een foto voor het blogje maken dan maar. Brutaal als ik ben , stappen we even op de meneer af die de melkauto staat te lossen. Behalve melk, maken ze hier ook yoghurt, vla, enzovoort. Yoghurt…komt dat ook uit een koe, antwoord mijn dochter gevat? Nee…yoghurt groeit aan de boom, net als bananen. Grapje uiteraard. Houd het internet maar in de gaten, er zijn geregeld open dagen. En anders gewoon eens bij een boer aankloppen. Je mag vast wel eens kijken. Glunderend kijkt mijn dochter de meneer aan… Papa, kunnen we eens op een boerderij kijken? Ik beloof mijn best te doen. Voor nu, op naar school. Ik zeg, een fijn weekend! Columns nalezen? Www.papaplantjes.nl of link in bio
woensdag 11 september 2019
Buiten is het koud, het regent, guur weer. Zo een dag waarop je naar buiten kijkt, en zin hebt om accuut onder een dekentje op de bank te gaan zitten. Altijd als het wat frisser word, gaat het bij mij kriebelen. Vanochtend toen ik in de auto stapte kreeg ik de bevestiging. Er was voor het miniscule temperatuurmetertje in mijn dashboard, een sterretje te zien. Trots gaf het metertje twee graden aan. Nadat ik mijn kinderen op school heb gebracht, kan ik al haast niet wachten. Als ik in stroobos de bocht omdraai, zie ik ze staan. Stronken boerenkool. Prachtig in al hun eenvoud, in een houten kratje, voor de deur. Als een klein kind zo blij stuif ik de schuur annex groentenwinkel binnen, en schaf een prachtige partij boerenkool aan. Dat word smullen vanavond. Het seizoen is begonnen. Minimaal eens per week is het medicijn om de koude dagen door te komen. Eind van de middag als de geur van boerenkool zich door het huis verspreid. Ik mijn moeder telefonisch op de hoogte heb gesteld van de gekochte boerenkool, wordt het tijd om dit exquise hoogstandje uit de Nederlandse keuken af te maken. Met de hand stampen tot de gewenste consistentie. Op smaak brengen met zout, peper, scheutje azijn. Een lekkere worst er bij, en de boerenkool kan op tafel. Bij ons thuis eet je de boerenkool met een klodder mayonaise, en een lekkere jus. Wat hebben we genoten. Ik zeg, laat het koude weer maar komen.
Zomaar een spoorwegovergang, ergens in Nederland. Ochtendzon, ruimte en rust. Nu althans, ik schrijf op 14 februari 1979. Even was deze plaats landelijk nieuws. Stel je voor, daar links aan het spoor stond een lief stationnetje. Relatief groot, oprijzend in de omgeving. Het enige dorpje in de buurt ligt er enkele honderden meters vandaan, maar word door de bomen aan het zicht onttrokken. *rest van het stukje is te vinden op mijn website, link in bio , www.papaplantjes.nl * #papaschrijft #papablogt #groningen #leeuwarden #visvliet
Abonneren op:
Posts (Atom)