Buiten is het koud, het regent, guur weer. Zo een dag waarop je naar buiten kijkt, en zin hebt om accuut onder een dekentje op de bank te gaan zitten. Altijd als het wat frisser word, gaat het bij mij kriebelen. Vanochtend toen ik in de auto stapte kreeg ik de bevestiging. Er was voor het miniscule temperatuurmetertje in mijn dashboard, een sterretje te zien. Trots gaf het metertje twee graden aan. Nadat ik mijn kinderen op school heb gebracht, kan ik al haast niet wachten. Als ik in stroobos de bocht omdraai, zie ik ze staan. Stronken boerenkool. Prachtig in al hun eenvoud, in een houten kratje, voor de deur. Als een klein kind zo blij stuif ik de schuur annex groentenwinkel binnen, en schaf een prachtige partij boerenkool aan. Dat word smullen vanavond. Het seizoen is begonnen. Minimaal eens per week is het medicijn om de koude dagen door te komen. Eind van de middag als de geur van boerenkool zich door het huis verspreid. Ik mijn moeder telefonisch op de hoogte heb gesteld van de gekochte boerenkool, wordt het tijd om dit exquise hoogstandje uit de Nederlandse keuken af te maken. Met de hand stampen tot de gewenste consistentie. Op smaak brengen met zout, peper, scheutje azijn. Een lekkere worst er bij, en de boerenkool kan op tafel. Bij ons thuis eet je de boerenkool met een klodder mayonaise, en een lekkere jus. Wat hebben we genoten. Ik zeg, laat het koude weer maar komen.

via Instagram